lalalala :P

Parang first time na hindi lang puro "love" ang nasa isip ko.. hindi lang puro crushes ang pinoproblema ko.. ngayon, Im thinking about my life.. bakit ba puno ito ng kamalasan? puno ng mga problemang parang imposibleng isolve. Parang mas gusto ko pang mag-answer ng isandaang math equations kesa pagdaanan ang sangkatutak na mga problema.
Bat pa ba ako magtataka? ito naman talaga ang reality diba? ito ang buhay, puno ng problema. ika'nga nila, life and suffering can never be separated. Weh? Di nga? .. eh pwede mag-escape na lang sa reality? God, kunin mo na lang kasi ako oh... Sabi nila duwag daw yung mga nagpapakamatay kasi di nila kayang harapin ang katotohanan ng buhay. Pero alam ba nilang mas duwag ang mga taong nasa isip na yun pero di magawa? kasi di lang naman nila nagagawa yun dahil takot sila kung ano man ang naghihintay sa kanila sa kabilang buhay. Oo, duwag ako. Inaamin ko yun. Sa dinami-dami ba naman kasi ng mga kasalanang nagawa ko, sigurado na kong sa hell ako mapupunta. Yan lang naman ang kinatatakutan ko eh. yan lang ang dahilan kung bakit di ko magawa ang tinatawag nilang suicide..
Ngayon ko lang naranasan tong parang mag-isa na lang ako. Ang tanging importante na lang sa akin ay ang mga kaibigan ko. Ayokong iwan sila.
Ba't ganun? kung sino pa yung akala ko kakampi ko until the end, iniwan ako sa ere? akala ko sila ang makakapitan ko pag may problema. akala ko forever silang mags-stay. Yun pala hindi ko kakampi sa buhay ang aking pamilya. Ngayon ko mas naramdaman na im not part of our family. para lang akong invisible sa kanilang paningin.. parang.. ewan..
What if tumalon na lang ako sa tulay? o iligaw ko sarili ko sa kakahuyan at magpakain sa leon? o kaya magbigti? laslas na lang kaya? Tssk. Nakakainis naman eh. Sana bangungutin na lang ako. Yung tipong pagtulog ko di na ko magising. Maganda yun eh! no pain!.
pagnamatay ba ako, may iiyak? may masasaktan? may maapektuhan? putang-ina naman oh! alam ko na yung sagot! of course wala! sino ba naman kasi magccare diba? siguro for more than one week paglalamayan nila ako, then move on agad sila. tssk. tang-ina >.<
My God.. how can i escape the reality? im already tired with this life.. there's no reason anymore for me to stay.. Nobody loves me anymore...